Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ


  1. Να θερίζεις τον καρπό της γης που σου προσφέρεται,
  2. Να τραγουδάς υμνώντας το δώρο της ζωής,
  3. Να ευχαριστείς για ότι σου χαρίζει η φύση αλλά και για ότι δεν σου χαρίζει, ίσως κάπου αλλού υπήρξε η ανάγκη να το δώσει,
  4. Να τρως και να πίνεις τους καρπούς της φύσης γιατί έτσι τρέφεσαι με τη σοφία της,
  5. Να αγαπάς γιατί μόνο έτσι θα απολαμβάνεις τη συντροφιά των ανθρώπων,
  6. Να αγκαλιάζεις γιατί έτσι πολλαπλασιάζεται η ενέργεια των ανθρώπων γύρω σου,
  7. Να προσφέρεις γιατί η φύση σου το έμαθε, προσφέροντάς σου πρώτη τους καρπούς της,
  8. Να αφήνεις τα παιδιά να παίζουν κοντά της γιατί αυτή σίγουρα μπορεί να τους διδάξει ισορροπίες,
  9. Να μην λησμονείς ότι η φύση ποτέ δεν σου υποσχέθηκε κάτι αλλά απλά σου χαρίζεται,
  10. Να γιορτάζεις την κάθε σου μέρα σαν να είναι του Αυγούστου.


Έτρεχα και φώναζα ανάμεσα από τις θημωνιές στο κάμπο. Το βουητό από τα γέλια και τις φωνές μου, προκαλούσε ασφάλεια στους γονείς, που συνέχιζαν τη δουλειά τους απερίσπαστοι. Κάποιες στιγμές κρυβόμουν και ξαφνικά σώπαινα. Η σιωπή μου τους προκαλούσε ανησυχία. Σε μερικά δευτερόλεπτα ακούγονταν οι φωνές τους που μου ζητούσαν να εγκαταλείψω την κρυψώνα της επιλεγμένης μου θημωνιάς. Μου άρεσε να τους κάνω να ανησυχούν και αφού πλέον με εκβίαζαν με την απειλή να μην με ξαναπάρουν μαζί τους, αποκαλυπτόμουν με την μικροκαμωμένη φιγούρα μου να τρέχει προς το μέρος τους, ζητώντας συγνώμη και διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν θα το ξαναέκανα . Μετά από μία ώρα το ξεχνούσα και παίζαμε πάλι το αγαπημένο μου κρυφτούλι.

Ο κάμπος ζωντάνευε ενώ η μικρή Ζωή τραγουδούσε και γιόρταζε το μεγαλείο του ερχομού της σε έναν κόσμο που της υπόσχονταν ομορφιά και πολύ παιχνίδι. Έτσι περνούσε η μέρα της στο κάμπο ενώ ο θεριστής μήνας σηματοδοτούσε τη λήξη του καλοκαιριού. Αγαπημένος μήνας ο Αύγουστος για όλους στην οικογένεια.

Ο εύφορος θεριστής σήμανε την ικανοποίηση της οικογένειας εξαιτίας της νέας πλούσιας σοδειάς, ενέπνεε την ελευθερία στην μικρή Ζωή να παίζει ασταμάτητα με τις αγαπημένες της θημωνιές, υπόσχονταν έναν όμορφο χειμώνα με χορτάτο στομάχι όπου οι συζητήσεις και οι ιστορίες γύρω από το τζάκι θα ηχούσαν ευχάριστα στα αυτιά όλων, ο τρύγος των αμπελιών θα πρόσφερε την πολυτέλεια του οίνου στο τραπέζι για τις γιορτινές μέρες του χειμώνα. Οι δέκα εντολές θα έβρισκαν την απόλυτη εφαρμογή τους στο φετινό θεριστή.

2 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να και κάποιες 10 εντολές που μπορούν να εφαρμοστούν αβίαστα, όχι από φόβο μην επέλθει μια αόριστη "τιμωρία από ψηλά", αλλά επειδή είμαστε πλασμένοι για αυτές!

    "Να αφήνεις τα παιδιά να παίζουν κοντά της γιατί αυτή σίγουρα μπορεί να τους διδάξει ισορροπίες"...
    Συμφωνώ και επαυξάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή