Θεός και Μοίρα

Αγαπητή Ετέλ

Χαίρομαι που επικοινωνείς μαζί μου και είσαι καλά. Είχα καιρό να ακούσω νέα σου και είχα ανησυχήσει. Ώστε βρέθηκες στην Ισπανία; Λατρεύω την Ισπανία, λατρεύω τα πάντα της, τους ανθρώπους και τα χρώματα, την αρχιτεκτονική των σπιτιών και τη μουσική της. Κι η εποχή που βρέθηκες εκεί είναι η αγαπημένη μου. Μην αμελήσεις να επισκεφτείς το σπίτι των μπαχαρικών. Θα εκπλαγείς από τα πράγματα που μπορείς να βρεις εκεί μέσα.

Πρέπει να σου ομολογήσω ότι δεν έχω μελετήσει τον Ιμπν Αραμπί καθόλου ώστε να έχω άποψη για το έργο του και να μπορώ να ασκήσω κριτική. Μου αρέσει όμως, όπως μου αναφέρεις, ο τρόπος που συνδέει την Αγάπη με το Θεό, δύο έννοιες που αλληλοϋποστηρίζονται.

Τις προάλλες μάλιστα τον συνάντησα, το Θεό. Ένα ζευγάρι τυφλών βρέθηκε καταμεσής του αυτοκινητόδρομου και αν δεν σταματούσε εγκαίρως ο οδηγός του μπροστινού αυτοκινήτου θα γινόμουν μάρτυρας ενός αιματηρού ατυχήματος. Ο συνοδηγός του προπορευόμενου αυτοκινήτου κατέβηκε και οδήγησε το ζευγάρι, το οποίο βεβαίως δεν είχε αντιληφθεί τίποτα, στο πεζοδρόμιο με ασφάλεια. Μπορεί το ζευγάρι να μην μπορούσε να δει το πρόσωπο του σωτήρα τους - ποιος έχει δει το πρόσωπο του Θεού άλλωστε; - αλλά ένιωσαν τη ζεστασιά των χεριών του και τη θαλπωρή ότι υπάρχει κάποιος εκεί έξω που νοιάζεται γι’αυτούς και δεν είναι μόνοι. Από την άλλη δεν είχαν ιδέα για το πιθανό τραγικό επακόλουθο που θα είχαν εκείνα τα τελευταία βήματα τους στην άσφαλτο.

Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί γιατί να συμβαίνουν κάποια πράγματα έτσι όπως συμβαίνουν και ποια δύναμη είναι αυτή που τα κατευθύνει;. Άλλοι το ονομάζουν μοίρα, άλλοι θεϊκό σημάδι. Άλλα μπορεί να είναι θετικά και άλλα αρνητικά. Ακόμα και τα αρνητικά, όμως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι συμβαίνουν πάντα για «καλό». Η αίσθηση του τυφλού ζευγαριού μπορεί να ήταν ότι έχασαν το δρόμο τους και να δυσκολεύτηκαν να τον ξαναβρούν, η πραγματικότητα όμως ήταν ότι κέρδισαν της ζωή τους.

Τι γίνεται όμως με τα πράγματα που αλλάζουν και έχουν ως επακόλουθο κάτι χειρότερο και κάτι χειρότερο και κάτι χειρότερο; Που βρίσκεται τότε ο Θεός και που η δικαιοσύνη; Μήπως ο Θεός φέρνει τα ευχάριστα και η μοίρα τα δυσάρεστα; Συνηθίζουμε να λέμε, όταν υπάρχει δικαίωση, ότι υπάρχει Θεός. Και όταν δεν υπάρχει δικαίωση ότι ήταν μοιραίο. Δεν είναι εγωιστικό από την πλευρά του Θεού να καρπίζεται τα θετικά μιας ζωής και να απορρίπτει τα αρνητικά;

Εγώ πιστεύω ότι η Μοίρα είναι η γυναίκα του Θεού και πορεύονται χέρι χέρι στις ζωές των ανθρώπων. Και όπως συμβαίνει σε όλα τα ζευγάρια υπάρχει αγάπη, υπάρχει τσακωμός, μοιράζονται τις υποχρεώσεις του σπιτιού, άλλος ασχολείται με τα οικιακά, άλλος επωμίζεται τα οικονομικά, δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνο το ένα μέλος. Κι ανάλογα με την κούραση και την όρεξη του κάθε φορά εκτελεί τις υποχρεώσεις του με καλύτερο ή χειρότερο αποτέλεσμα. Εσύ τι θα έλεγες γι’αυτό; Τι θα έλεγε ο Ιμπν Αραμπί γι’αυτό;

Σε φιλώ αγαπητή μου Ε., τώρα πρέπει να σε αφήσω. Βρίσκομαι στην αίθουσα αναμονής του αεροδρομίου της Μαδρίτης με άγνωστο προορισμό. Σκέφτηκα να προκαλέσω τη Μοίρα μου για πρώτη φορά και ο Θεός βοηθός.

Φωτεινή