Πάθος. Παράνομο. Κρυφό. Ξένο.
Κορμιά διψασμένα για πόνο και ηδονή.
Σάρκα με σάρκα.
Χέρια πλεγμένα.
Στάλες ιδρώτα.
Στα μαύρα σεντόνια. Στον καναπέ. Στον πάγκο.
Και μετά σιωπή. Ξέπνοες ανάσες όλα τα είχαν πει.
Το ρολόι χτυπά για να θυμίσει ότι κάτι έχει τελειώσει,
και κάτι καινούριο ετοιμάζεται να αρχίσει.
Οι κινήσεις επαναλαμβάνονται,
όλα είναι ίδια κι όμως τόσο διαφορετικά.
Δυο γνώριμοι άνθρωποι που συστήνονται ξανά.
Σε ένα καινούριο δρόμο, σε μια άλλη γλώσσα, μια άλλη εποχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου